Waar het allemaal begon

Eigen land bosbes, ander land kruisbes

Dat zegt een Fins spreekwoord. Je moederland is de heerlijkste bes maar een andere land is ook niet slecht. Op deze blog zullen we nagaan hoe waar dit spreekwoord is. Net zoals we andere supranationale, persoonlijke en menselijke vraagstukken met onze Fins-Belgische arbeidskracht te lijf zullen gaan. We zullen om de beurt schrijven in onze eigen moedertaal en vervolgens die tekst met onze bescheiden maar vastberaden taalvaardigheid vertalen .

Dit verhaal begon op 4 april 2008, toen het idee voor een blog in twee talen als een goddelijke ingeving neerdaalde in een onze flat in het zuiden van Finland. Hoewel, eigenlijk begon het al in 2006 toen een Finse meisje en een Vlaamse jongen elkaar ontmoetten als uitwisselingsstudent in Nederland en het onmiddellijk klikte.

Wie zijn beide schrijvers dan wel?

Het Finse vrouwelijke deel is een universiteitsstudente linguïstiek. Ze houdt van kunst maken, onomatopeeën verzinnen, 's nachts in lege straten wandelen, oesters, tweede hands winkels, de geur van houten huizen, het lila licht in Finse bloemenwinkels en naaktzwemmen. Ze houdt niet van: ananas, statische elktriciteit in haar haar, koude badkamers en haar angst jegens onbekenden.

Het Belgische mannelijke deel is universiteitsstudent geschiedenis. Hij houdt van: boeken lezen, 's avonds heel snel door steden fietsen, lange eindeloze wandelingen en trektochten, risotto en eigenlijk alles wat je kan eten, de geur van leder, krakend hout en handwerk. Hij houdt niet van grote drukte, mensen die niet naar elkaar luisteren, papers schrijven en zijn besluiteloosheid.

We nodigen jullie graag uit om onze gedachten te komen lezen. We stellen jullie reacties, opmerkingen en voer voor discussie zeer op prijs, zowel door vrienden als door vreemden. Tervetuloa, ystävämme.